Showing posts with label ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား. Show all posts

Friday, March 8, 2013

လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား၊ သမၼာသမၺဳဘုရားရွင္တို႔၏ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ ဓမၼတာေပါင္း (၃၀)



                                                                 လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား

                “၁၉၊၆၊၈၅ -ခု ေန႔စြဲႏွင့္ ေရာက္လာတဲ့စာက ပင္လယ္ဘူးၿမိဳ႕နယ္၊ ကၽြန္းပင္သာေက်ာင္း၊ အရွင္ပ႑ိတသီရိထံက ေပးစာျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား

                   အရွင္ ပ႑ိတသီရိ ရဲ႕ စာက ဘယ္လိုတဲ့ကလဲကြယ့္၊ ဆိုစမ္းပါဦး

                   မွန္ပါ၊ အရွင္ပ႑ိတသီရိရဲ႕စာမွာ ဆိုတာက ေဗာဓိညိဳညိဳ၊ ေညာင္ထိုထို၊ လူပ်ိဳဘုရားမရွိျငား-ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း လူပ်ိဳဘုရားရယ္လို႔ မရွိဘူး၊ ဘုရားမွန္သမွ် မိန္းမရၿပီး သားတစ္ေယာက္ရမွ ေတာထြက္ရတယ္လို႔ အခ်ိဳ႕က အခိုင္အမာ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း သာဝကဗုဒၶ, ပေစၥကဗုဒၶတို႔ဟာ လူပ်ိဳဘဝႏွင့္ သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူႏိုင္ၾကလို႔ ဘုရားရွင္မ်ားလည္း လူပ်ိဳဘဝႏွင့္ပင္ သစၥာေလးပါးတရားကို သိသင့္တယ္လို႔ ယူဆၾကပါသတဲ့၊ သည္အယူအဆႏွစ္ပါးဟာ ယခုအခါ အေတာ္ပင္ က်ယ္ေလာင္လာခဲ့ပါသတဲ့၊ အရွင္ပ႑ိတသီရိရဲ႕ အလိုအားျဖင့္ လူပ်ိဳဘုရား ဧကန္ရွိတယ္လို႔ ယူဆပါသတဲ့ ဘုရား၊ သည္လိုယူဆျခင္းဟာလည္း ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားမ်ား အနက္ အစအဦးဆံုးျဖစ္ၾကတဲ့ တဏွကၤရာဘုရား, ေမဓကၤရာဘုရား, သရဏကၤရာ ဘုရား, သည္ဘုရားသံုးဆူတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဝင္မွာ ကမၻာအမည္, သက္တမ္း, တိုင္းျပည္, ခမည္းေတာ္, မယ္ေတာ္အမည္မ်ား ပါေသာ္လည္း ၾကင္ယာေတာ္မိဖုရားရဲ႕ အမည္, သားေတာ္ရဲ႕အမည္မ်ား မပါဘူးတဲ့၊ သည္လိုမပါျခင္းဟာ လူပ်ိဳဘုရားမ်ား ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လို႔ ယူဆပါသတဲ့၊ သူ႔အယူအဆ ဟုတ္မဟုတ္ ဓမၼဗ်ဴဟာ စာေစာင္မွ တစ္ဆင့္ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူေစခ်င္ပါသတဲ့ ဘုရား

                   တဏွကၤရာဘုရား, ေမဓကၤရာဘုရား, သရဏကၤရာ ဘုရားသံုးဆူတို႔ဟာ ဒီပကၤရာ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ သာရမ႑ကမၻာမွာ ဦးစြာပြင့္ေတာ္မူၾကတ့ဲ ဘုရားရွင္မ်ားျဖစ္ေတာ္မူၾကတယ္၊ ယခု ဘဒၵကမၻာမွာ ေနာက္ဆုန္ျပန္တြက္လွ်င္ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းထက္ကေပါ့၊ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား

                   ဟုတ္ပါတယာ္ ဘုရား

                   အဲဒီ ဘုရားသံုးဆူ ပြင့္ေတာ္မူၾကစဥ္က ငါတို႔ ေဂါတမဘုရားအေလာင္းဟာ မရင့္က်က္ေသးလို႔ နိယတဗ်ာဒိတ္ မခံယူေသးဘူး၊ ေနာက္ဆံုး ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ထံေရာက္မွ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေတာ္မူရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲသည္ ဘုရားသံုးဆူကို ေဂါတမဘုရားအေလာင္းဟာ မဖူးေတြ႔ခဲ့ရဖူးဘူး၊ မဖူးေတြ႔ဖူးတဲ့အတြက္ ဘုရားရွင္ဟာ ဗုဒၶဝင္ကို ေဟာေတာ္မူေတာ့ ဒီပကၤရာဗုဒၶဝင္ကို အဦးအစထားၿပီး ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ႀကံဳေတာ္မူခဲ့တဲ့ ႏွစ္က်ိပ္ေလးဆူေသာ ဘုရားရွင္မ်ားရဲ႕ အေၾကာင္းကိုသာ ေဟာေတာ္မူသြားတယ္၊ ကိုယ္တိုင္ မေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ တဏွကၤရာ, ေမဓကၤရာ, သရဏကၤရာ ဘုရားသုံးဆူရဲ႕ အေၾကာင္းကို အက်ယ္ မေဟာဘူး၊ ေနာင္ပြင့္လတၱံ႔ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ အရိေမတၱယ် ဘုရားရွင္ရဲ႕အေၾကာင္းကုိလည္း အက်ယ္ ေဟာေတာ္မမူဘူး၊ ယခုရွိေနတဲ့ တဏွကၤရာ, ေမဓကၤရာ, သရဏကၤရာ ဘုရားသံုးဆူရဲ႕အေၾကာင္းႏွင့္ အရိေမတၱယ်ဘုရားရွင္အေၾကာင္း အနာဂတဝင္တို႔ဟာ ဘုရားရွင္တုိက္႐ိုက္ေဟာမဟုတ္တဲ့ အ႒ကထာဆရာ၊ ဋီကာဆရာမ်ားရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကတယ္ကြယ့္၊ ဒါေၾကာင့္ တဏွာကၤရာစတဲ့ ဘုရားသံုးဆူတို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းဟာ ႏွစ္က်ိပ္ေလးဆူေသာ ဘုရားရွင္တို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းလို ျပည့္ျပည့္စံုစံု မရွိဘူး၊ ခိုင္ခိုင္မာမာမရွိဘူး၊ မျပည့္စံု မခိုင္မာတဲ့အတြက္ သားေတာ္, ဇနီးေတာ္တို႔ရဲ႕ အမည္ မပါရွိျခင္းျဖစ္တယ္၊ အမွန္ကေတာ့ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္မွန္လွ်င္ လူပ်ိဳဘုရားမရွိတာ အမွန္ပဲကြယ့္

                   ဘယ္လိုေၾကာင့္ လူပ်ိဳဘုရားမရွိတာလဲ အမိန္႔ရွိပါဦး ဘုရား

                   ဗုဒၶဝံသ၊ ႒၊ ၃၅၁-မွာ (သဓမၼတာကထာ)ဆိုတာ ပါသကြယ့္

                   အမိန္႔ရွိပါဦး ဘုရား

                   သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္တို႔ရဲ႕ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္သေဘာကို ဓမၼတာတရားလို႔ ေခၚတယ္၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ ဓမၼတာေပါင္း (၃၀) ရွိတယ္။

                   ၁။ ေနာက္ဆံုး အေလာင္းေတာ္ဟာ မယ္ေတာ္္ဝမ္း၌သာ ပဋိသေႏၶေနရတယ္၊
                   ၂။ မယ္ေတာ္ဝမ္း၌ တင္ပ်ဥ္ေခြ ေရွ႕ကို မ်က္ႏွာျပဳ ေနရတယ္၊
                   ၃။ မယ္ေတာ္ဟာ အေလာင္းေတာ္ကို ရပ္ၿပီး ေမြးဖြားရတယ္၊
                    ၄။ေတာအရပ္မွာသာ ဖြားရတယ္၊
                   ၅။ ဖြားလွ်င္ဖြားခ်င္း ေျမာက္ဘက္သို႔ ခုနစ္ဖဝါး လွမ္းၿပီး သီဟနာဒ ႀကံဳးဝါးရတယ္၊
                   ၆။ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးျမင္ၿပီး သားတစ္ေယာက္ရမွ ေတာထြက္ရတယ္၊
                   ၇။ ၾကာသကၤန္းျဖင့္ ဒုကၠရစရိယာ အနည္းဆံုး ခုနစ္ရက္က်င့္ရတယ္၊
                   ၈။ ဘုရားျဖစ္မည့္ေန႔ ႏို႔ဃနာ ဘုဥ္းေပးရတယ္၊
                   ၉။ ျမက္အခင္းေပၚမွာ ဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ရတယ္၊
                   ၁၀။ ေဗာဓိပလႅင္ေပၚမွာ အာနာပါနကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းရတယ္၊
                   ၁၁။ မာရ္စစ္သည္ကို ေအာင္ျမင္ရတယ္၊
                   ၁၂။ ေဗာဓိပလႅင္ထက္မွာ ဝိဇၨာသံုးပါး ရရတယ္၊
                   ၁၃။ သတၱသတၱာဟ စံေတာ္မူရတယ္၊
                   ၁၄။  တရားေဟာရန္ ျဗဟၼာေတာင္းပန္ရတယ္၊
                   ၁၅။ ဓမၼာစၾကာ တရားဦးေဟာရတယ္၊
                   ၁၆။ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔မွာ ၾသဝါဒပါတိေမာက္ ျပဳရတယ္၊
                   ၁၇။ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာ အၿမဲေနရတယ္၊
                   ၁၈။ သာဝတၱိၿမိဳ႕တံခါးမွာ တန္ခိုးျပရတယ္၊
                   ၁၉။ တာဝတိ ံသာမွာ အဘိဓမၼာေဟာရတယ္၊
                   ၂၀။ သကၤႆၿမိဳ႕တံခါးသို႔ တာဝတိ ံသာက ဆင္းရတယ္၊
                   ၂၁။ ဖလသမာပတ္ကို မျပတ္ဝင္စားရတယ္၊
                   ၂၂။ ကၽြတ္ထိုက္ေသာေဝေနယ်ကို ၾကည့္ရတယ္၊
                   ၂၃။ အေၾကာင္းေပၚလွ်င္ ဝိနည္းပညတ္ရတယ္၊
                   ၂၄။ အေၾကာင္းျဖစ္လာလွ်င္ ဇာတ္ေတာ္ေဟာရတယ္၊
                   ၂၅။ ေဆြမ်ိဳးအစည္းအေဝးမွာ ဗုဒၶဝင္ကို ေဟာေျပာရတယ္၊
                   ၂၆။ အာဂႏၲဳရဟန္းမ်ားႏွင့္ ပဋိသႏၶရ ေဟာေျပာရတယ္၊
                   ၂၇။ ဒါယကာတို႔ပင့္၍ ဝါဆိုလွ်င္ ဝါကၽြတ္တဲ့အခါ ပန္ၾကားၿပီးမွ သြားရတယ္၊
                   ၂၈။ ဗုဒၶကိစၥ ငါးပါးကို ျပဳရတယ္၊
                   ၂၉။ ပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံမည့္ေန႔ သားျပြမ္းဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးရတယ္၊
                   ၃၀။ ကုေဋႏွစ္သန္း ေလးသိန္းေသာ သမာပတ္တို႔ကို ဝင္စားၿပီး ပရိနိဗၺာန္ ျပဳရတယ္။

                   ယခုေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ တရားသံုးဆယ္ဟာ ဘုရားရွင္တိုင္း ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ သေဘာျဖစ္လို႔ ဓမၼတာသံုးဆယ္လို႔ ေခၚတယ္၊ သည္ဓမၼာတာ ၃၀-အနက္ အမွတ္(၆) ဓမၼာတာကို ၾကည့္လုိက္စမ္း၊ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးျမင္ၿပီး သားတစ္ေယာက္ရမွ ေတာထြက္ရျခင္းဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓမၼာတာတဲ့၊ သည္ဓမၼတာတရားကို ဗုဒၶဝံသအ႒ကထာ ၃၅၂-မွာစတၱာရိ နိမိတၱာနိ ဒိသြာ ဇာတမတၱပုတၱာနံ မဟာသတၱာနံ မဟာဘိနိကၡမနံလို႔ ဖြင့္ျပထားတယ္၊ စတၱာရိ နိမိတၱာနိ- နိမိတ္ႀကီးေလးပါးတို႔ကို၊ ဒိသြာ -ျမင္ၿပီး၍၊ ဇာတမတၱပုတၱာနံ -သားေတာ္ဖြားၿပီးစ ျဖစ္ကုန္ေသာ၊ မဟာသတၱာနံ-ဘုရားေလာင္းတို႔အား၊ မဟာဘိနိကၡမနံ-ျမတ္ေသာေတာထြက္ျခင္းသည္၊ ေဟာတိ-ျဖစ္၏ တဲ့၊ သည္ အ႒ကထာအရ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္မွန္သမွ် လူပ်ိဳဘုရားမရွိဘူးလို႔ သႏိၷ႒ာန္က်က် မွတ္ယူသင့္တာေပါ့ကြယ္။


                                                     သာဓု - သာဓု - သာဓု


***ဆက္ရန္***
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၃၅) မယ္ေတာ္နတ္သား


***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္***
ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား အတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ ၄၇-၅၀) မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

ဤ အေမး-အေျဖ အား ကိုယ္တိုင္ျပန္လည္ေရးသား၍
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင့္ တကြ
ဆရာ- အရွင္ေတဇာနႏၵ(Tay Ling) တို႔အား ျပန္လည္ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္အပ္ပါသည္။

ကပိၸယ ေမာင္ရဲ -https://www.facebook.com/yewin.tun.71
Monday, October 01,2012        10:15 am


Thursday, March 7, 2013

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ပြင့္ေသာကမၻာ အမည္မ်ား


                                                              ဘုရားရွင္မ်ားႏွင့္ ပြင့္ေတာ္မူရာကမၻာ

                   ၁၃၄၆-ခု၊ ဝါဆိုလဆန္း ၁-ရက္၊ ေသာၾကာေန႔ရက္စြဲျဖင့္ လာတဲ့ စာက၊ မင္းတုန္းၿမိဳ႕၊ ေတာင္ေတာရ-ဦးသုဇာတထံက ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား

                   ဦးသုဇာတ က ဘာေတြမ်ား ေလွ်ာက္ထားတုန္းကြယ့္

                   ဦးသုဇာတ ေလွ်ာက္ထားတာက သူဟာ ငယ္ရြယ္စဥ္က သကၤန္းဝတ္လာသူ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့၊ အခု အသက္ ၅၇-ႏွစ္မွာ ရဟန္းဝါ ၁၀-ဝါသာရပါေသးတယ္တဲ့၊ အသက္ႀကီးခဲ့မွ ရဟန္းျဖစ္သလာသူျဖစ္လို႔ ပရိယတၱိပညာလည္း မရွိပါဘူးတဲ့၊ သို႔ေသာ္လည္း  ဘုရားရွင္ သာသနာေတာ္မွာ ရဟန္းျဖစ္လာတဲ့ အတိုင္း ဘုရားရွင္ကို အလြန္ၾကည္ညိဳပါတယ္တဲ့၊ ၾကည္ညိဳတဲ့အတိုင္း ေရွးက ပြင့္ေတာ္မူၿပီးျဖစ္ၾကတဲ့ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔ရဲ႕ ပြင္ေသာကမၻာ အမည္မ်ားကို ယခု ဘဒၵကမၻာႏွင့္ အကြာအေဝးတို႔ကို အလြန္သိလိုပါတယ္တဲ့၊ အဲဒါကို တြက္ခ်က္ၿပီး ဓမၼဗ်ဴဟာ မွ တစ္ဆင့္ ေဖာ္ျပေပးေစခ်င္ပါသတဲ့ဘုရား

                   ေအးကြယ့္ - ကမၻာႏွင့္ ဘုရားအမည္ေတာ္မ်ားကို ဗုဒၶဝင္မ်ားမွာ အက်ယ္တဝင့္ ေဖာ္ျပၿပီး သားေတြရွိေနတယ္၊ ဓမၼဗ်ဴဟာစာေစာင္ကေတာ့ စာေစာင္ငယ္မို႔ အက်ယ္ဖြင့္ၿပီး မေျပာေတာ့ဘူး၊ အေမးရွိလာျပန္ေတာ့လည္း ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း ေျဖၾကဦးစို႔ရဲ႕

                   ကမၻာဟာ ၾကမ္းအားျဖင့္ သုညကမၻာ အသုညကမၻာရယ္လို႔ ႏွစ္မ်ိဳးရွိသကြယ့္၊ ဘုရားရွင္မ်ား ပြင့္ေတာ္မူရာမဟုတ္တဲ့ ကမၻာကို သုညကမၻာလို႔ ေခၚၿပီး ဘုရားရွင္မ်ား ျဖစ္ပြင့္ရာကမၻာကိုေတာ့ အသုညကမၻာလို႔ ေခၚတယ္၊ အသုညကမၻာဟာလည္း ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူသည္ကိုစြဲၿပီး တစ္ဆူတည္း ပြင့္ခဲ့လွ်င္ သာရကမၻာ၊ ႏွစ္ဆူပြင့္ခဲ့လွ်င္မ႑ကမၻာ၊ သံုးဆူပြင့္ခဲ့လွ်င္ ဝရကမၻာ၊ ေလးဆူပြင့္ခဲ့လွ်င္ သာရမ႑ကမၻာ၊ ငါးဆူပြင့္ခဲ့လွ်င္ ဘဒၵကမၻာလို႔ေခၚတယ္၊ ဘုရားငါးဆူထက္ ပိုလြန္ပြင့္တဲ့ ကမၻာရယ္လို႔ေတာ့ မရွိဘူးကြယ့္

                   အဲသည္လို ကမၻာအမည္ ငါးမ်ိဳးကိုမွတ္သားၿပီးတဲ့ေနာက္ ဘုရားရွင္ နိယတဗ်ာဒိတ္ခံယူတဲ့ ကမၻာက ဘုရားျဖစ္တဲ့ကမၻာအထိ ကမၻာေတြကို ေရတြက္ခဲ့လွ်င္ ကမၻာေပါင္း ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ တစ္သိန္းရွိတယ္၊ တစ္အသေခ်ၤမွာ တစ္ေနာက္က သုညေပါင္း (၁၄၀)တိတိရွိေၾကာင္း သဒၵါႀကီး သကနာေမဟိသုတ္မွာ တြက္ျပထားတယ္၊ သည္ေလာက္မ်ားျပားတဲ့ ကမၻာအတြင္း ဘုရားပြင့္တဲ့ ကမၻာေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုေတာ့ (၁၁)ကမၻာမွ်သာရွိတယ္၊ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ဘုရားေပါင္းကလည္း ေနာင္ပြင့္ေတာ္မူမည့္ အရိေမတၱယ် ဘုရားရွင္ပါ ေရတြက္ပါမွ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူမွ်သာရွိတယ္၊ သည္အေၾကာင္းကို ဆရာမ်ားက ငါထာဖြဲ႔ၿပီး မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကသကြယ့္

                   ဂါထာကို အမိန္႔ရွိပါဦး ဆရာေတာ္

                   ဂါထာက သည္လိုတဲ့ကြယ္

                   (၁)     ကေပၸ စ သတသဟေႆ၊ စတုေရာ စ အသခၤေယ။
                        ဧတၳႏၱေရ ဇိႏုပၸါဒါ၊ ကေပၸကာဒသ ဘာသိတာ။
                   (၂)     ကေပၸ စ သတသဟေႆ၊ စတုေရာ စ အသေခၤေယ။
                        ဧတၳႏၱေရ ဓမၼရာဇာ၊ အ႒ဝီသံ နာဓိကာ။

                   (၁) ကေပၸ စ သတသဟေႆ - ကမၻာတစ္သိန္းတို႔ ကာလပတ္လံုလည္းေကာင္း၊ စတုေရာ စ အသခၤေယ - ေလးအသေခ်ၤတို႔ ကာလပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ ဧတၳႏၱေရ-ဤေလးအေသေခ်ၤ ကမၻာတစ္သိန္းအတြင္း၌၊ဇိႏုပၸါဒါ- ဘုရားပြင့္ေတာ္မူကုန္ေသာ၊ ကပၸါ-မဟာကပ္တို႔ကို၊ ဧကာဒသ-တစ္ဆယ္တစ္ကပ္တို႔ဟူ၍၊ ဘာသိတာ - ေဟာေတာ္မူအပ္ကုန္ၿပီ။

                   (၂)  ကေပၸ စ သတသဟေႆ - ကမၻာတစ္သိန္းတို႔ ကာလပတ္လံုးလည္းေကာင္း၊ စတုေရာ စ အသေခၤေယ- ေလးအသေခ်ၤတို႔ ကာလပတ္လံုးလည္းေကာင္း၊ ဧတၳႏၱေရ- ဤေလးအသေခ်ၤ ကမၻာတစ္သိန္းအတြင္း၌၊ ဓမၼရာဇာ-ဘုရားရွင္တို႔သည္၊ အ႒ဝီသံ - ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူတို႔သည္သာလွ်င္၊ ဥပၸဇၨေရ- ျဖစ္ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏၊ နာဓိကာ-တစ္ဆူမွ် မပိုလြန္ကုန္။

                   သည္ဂါထာႏွစ္ပုဒ္က ဘုရားရွင္ႏွင့္ ကမၻာကို မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဂါထာမ်ားပဲကြယ့္၊ သည္ဂါထာႏွစ္ပုဒ္ကို မူတည္ၿပီး ကမၻာ(၁၁)ခုႏွင့္ ဘုရားႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူကို တြက္ၾကစို႔ရဲ႕

                        “တြက္ေတာ္မူပါ ဘုရား

                   ဤဘဒၵကမၻာမွာ ျပန္ေရတြက္ခဲ့ေသာ္ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းထက္မွာ (၁) တဏွကၤရာ၊ (၂) ေမဓကၤရာ၊ (၃) သရဏကၤရာ၊ (၄) ဒီပကၤရာ အမည္ေတာ္မ်ားရွိၾကတဲ့ ဘုရားေလးဆူ ပြင့္ေတာ္မူၾကတယ္၊ ဘုရားေလးဆူ ပြင့္တဲ့အတြက္ အဲသည္ကမၻာကို သာရမ႑ကမၻာလို႔ ေခၚတယ္၊ အဲသည္ ဘုရားေလးဆူအနက္ ေနာက္ဆံုးပြင့္တဲ့ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ရဲ႕ထံမွာ ေဂါတမဘုရားရွင္ဟာ သုေမဓာရေသ့အျဖစ္ျဖင့္ နိယတဗ်ာဒိတ္ ရေတာ္မူသတဲ့၊ အဲသည္ သာရမ႑ ကမၻာပ်က္ၿပီးသည့္ေနာက္ ကမၻာေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ပ်က္ျခင္းရွိေသာ္လည္း ဘုရား တစ္ဆူမွ် မပြင့္ၾကတ့ဲ သုညကမၻာေတြျဖစ္ၾကတယ္၊ အဲသည္လို သုညကမၻာေပါင္း ဘယ္ေလာက္လြန္သြားသလဲဆိုေတာ့ -
                အထႆ အပရဘာေဂ ဧကမသေခ်ၤယမတိကၠမိတြာ ဧကသိၼ ံကေပၸ ေကာ႑ေညာ နာမ သတၳာ ဥဒပါဒိ -
                   လို႔ ဗုဒၶဝံသ ႒ (၁၆၀)မွာ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့အတိုင္း ကမၻာေပါင္း တစ္သေခ်ၤ လြန္သြားတယ္၊ ကမၻာတစ္တစ္သေခ်ၤလြန္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ တစ္ခုေသာ ကမၻာမွာ ေကာ႑ညအမည္ရွိတဲ့ တစ္ဆူေသာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူတယ္၊ ဘုရားတစ္ဆူတည္း ပြင့္တဲ့အတြက္ အဲသည္ကမၻာကို သာရကမၻာလို႔ ေခၚတယ္၊ သာရကမၻာပ်က္စီးၿပီးသည့္ေနာက္ ကမၻာတစ္သေခ်ၤ(သုညကမၻာ) လြန္သြားျပန္တယ္၊ ထို႔ေနာက္ ဘုရားေလးဆူပြင့္တဲ့ သာရမ႑ကမၻာျဖစ္လာတယ္၊ ပြင့္တဲ့ ဘုရာေလးဆူက (၁) မဂၤလ၊ (၂) သုမန၊ (၃) ေရဝတ၊ (၄) ေသာဘိတ ဘုရားမ်ားျဖစ္ၾကတယ္။
                   ေသာဘိတရားဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံလို႔ သာရမ႑ကမၻာႀကီး ပ်က္စီးၿပီးတဲ့ေနာက္ သုညကမၻာေပါင္း တစ္အသေခ်ၤလြန္ျပန္တယ္၊ တစ္အသေခ်ၤလြန္ၿပီးမွ (၁) မေနာမဒႆီ၊ (၂) ပဒုမ၊ (၃) နာရဒ ဘုရားသံုးဆူပြင့္ေတာ္မူရာ  ဝရကမၻာျဖစ္လာတယ္။
                   ဝရကမၻာပ်က္ၿပီးသည့္ေနာက္ သုညကမၻာေပါင္း တစ္အသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းခံေနတယ္၊ အဲသည္ေနာက္မွ ပဒုမုတၱဘုရား တစ္ဆူတည္းေသာ ပြင့္တဲ့ သာရကမၻာျဖစ္လာတယ္၊ ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္က သည္ဘဒၵကမၻာမွာ ျပန္တြက္လွ်င္ ကမၻာတစ္သိန္းထက္မွာ ပြင့္ေတာ္မူလာတာေပါ့၊ သာရကမၻာပ်က္စီးၿပီးတဲ့ေနာက္ သုညကမၻာေပါင္း ခုနစ္ေသာင္း(၇၀၀၀၀)ခံတယ္၊ ကမၻာခုနစ္ေသာင္းလြန္ေတာ့ (၁) သုေမဓ၊ (၂) သုဇာတဘုရားႏွစ္ဆူပြင့္ေတာ္မူရာ မ႑ကမၻာျဖစ္လာတယ္၊ အဲသည္ မ႑ကမၻာဟာ သည္ ဘဒၵကမၻာမွာ ျပန္တြက္လွ်င္ ကမၻာသံုးေသာငး္ထက္က ျဖစ္တယ္။

                   အဲသည္ မ႑ကမၻာပ်က္စီးၿပီးသည့္ေနာက္ ဘုရားမပြင့္တဲ့ သုညကမၻာေတြ ခံေနျပန္တယ္၊ သည္ကမၻာမွ ျပန္တြက္ၾကည့္လွ်င္ (၁၁၈) ကမၻာထက္မွာေတာ့ (၁) ပီယဒႆီ၊ (၂) အတၳဒႆီ၊ (၃) ဓမၼဒႆီရယ္လို႔ ဘုရားသံုးဆူပြင့္တယ္၊ ဘု၇ားသံုးဆူပြင့္တဲ့အတြက္ ဝရကမၻာလို႔ ေခၚရတာေပါ့၊ ဝရကမၻာပ်က္စီးၿပီးသည့္ေနာက္ သုညကမၻာေတြ ခံျပန္ၿပီး (၉၄)ကမၻာထက္မွာေတာ့ တစ္ဆူတည္းေသာ သိဒၶတၳ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူတယ္၊ ဘုရားတစ္ဆူတည္း ပြင့္ေတာ္မူလို႔ ကမၻာကို(သာရကမၻာ)လို႔ေခၚတယ္၊ သာရကမၻာပ်က္ၿပီးသည့္ေနာက္ သုညကမၻာတစ္ခုခံျပန္တယ္၊ (၉၂) ကမၻာထက္က်ေတာ့ (၁)တိႆ၊ (၂)ဖုႆ အမည္ေတာ္ရတဲ့ ဘုရားႏွစ္ဆူပြင့္တယ္၊ ဘုရားႏွစ္ဆူပြင့္ေတာ့ မ႑ကမၻာေခၚတာေပါ့။

                   မ႑ကမၻာကြယ္ေတာ့ သုညကမၻာမခံေတာ့ဘဲ (၉၁) ကမၻာထက္မွာ တစ္ဆူတည္းေသာ ဝိပႆီဘုရား ပြင့္ေတာ္မူတယ္၊ ဘုရားတစ္ဆူ မွ်သာပြင့္လို႔ ကမၻာကို သာရကမၻာလို႔ ေခၚတယ္။

                   သာရကမၻာလန္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သုညကမၻာေပါင္း (၅၉)ကမၻာခံတယ္၊ (၃၁) ကမၻာထက္ေရာက္ေတာ့ (၁)သိခီ၊ (၂) ေဝႆဘူရားႏွစ္ဆူပြင့္ေတာ္မူတဲ့ မ႑ကမၻာျဖစ္လာတယ္။

                   မ႑ကမၻာပ်က္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ယခု ဘဒၵကမၻာအထိ ဘုရားမပြင့္တဲ့သုညကမၻာေတြခ်ည္း ခံေနတယ္၊ ယခု ဘဒၵကမၻာကိုေရာက္မွ (၁) ကကုသန္၊ (၂) ေကာဏာဂုမ္၊ (၃) ကႆပ၊ (၄) ေဂါတမ။ (၅) အရိေမတၱယ်ရယ္လို႔ ဘုရားငါးဆူပြင့္ေတာ္မူမယ္၊ ဘုရားေလးဆူကေတာ့ ပြင့္ၿပီးၿပီ၊ အရိေမတၱယ် ဘုရားရွင္ကေတာ့  ေနာင္အခါပြင့္မွာျဖစ္္တယ္၊ သည္ေလာက္ဆိုလွ်င္ မင္းတုန္းေတာင္ေတာရ ဦးသုဇာတရဲ႕ အေမး ေျပေလာက္ပါၿပီေနာ္

                   မွန္ပါ၊ ေျပေလာက္ပါၿပီ ဘုရား

                   သာဓု - သာဓု - သာဓု


***ဆက္ရန္***
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၃၄) လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား


***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္***
ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား အတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ ၄၂-၄၆) မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

ဤ အေမး-အေျဖ အား ကိုယ္တိုင္ျပန္လည္ေရးသား၍
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင့္ တကြ
ဆရာ- အရွင္ေတဇာနႏၵ(Tay Ling) တို႔အား ျပန္လည္ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္အပ္ပါသည္။

ကပိၸယ ေမာင္ရဲ - https://www.facebook.com/yewin.tun.71
Friday, September 28,2012        10:20 am


ဘုရားရွင္၏ ႐ိုက္ျခင္း၊ သတ္ျခင္း


                                                                            ဘုရားရွင္၏ ႐ိုက္ျခင္း၊ သတ္ျခင္း

                   ေဟာသည္စာက မိုးကတ္ၿမိဳ႕၊ ပိတ္စြယ္ရပ္၊ ဦးကိုကိုေလး+ေဒၚစန္းျမင့္ တို႔ထံက ေပးစာျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား

                   ဆိုစမ္းပါဦး၊ ဦးကိုကိုေလးရဲ႕ စာက ဘာတဲ့တုန္း

                   ဦးကိုကိုေလးရဲ႕ စာမွာ ေရးထားတာက ဦကိုကိုေလးဟာ မိလိႏၵပဥွာ ျမန္မာျပန္စာအုပ္ကို ဖတ္ပါသတဲ့၊ ေဒဝဒတၱပဗၺဇၨပဥွာ အရွင္နာဂေသမနေထရ္ ျမတ္က မိလိႏၵမင္းႀကီးရဲ႕ အေမးကို ေျဖဆိုရာမွာ မင္းျမတ္-ျမတ္စြာဘုရားသည္ သတၱဝါတို႔၏ အစီးအပြား၏အစြမ္းျဖင့္ ႐ိုက္ပုတ္လည္း ႐ိုက္ပုတ္ေတာ္မူ၏၊ တြန္းခ်လည္း တြန္းခ်ေတာ္မူ၏၊ သတ္လည္း သတ္ေတာ္မူ၏၊ မင္းျမတ္-ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႐ိုက္ပုတ္၍သာလွ်င္၊ တြန္း၍သာလွ်င္၊ သတ္၍သာလွ်င္ သတၱဝါတို႔၏ အစီးအပြားကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူ၏-လို႔ ပါရွိပါသတဲ့၊ ေလာကထြက္ထား ဘုရားစင္စစ္ျဖစ္ပါလ်က္ သတၱဝါမ်ားကို ႐ိုက္ရတယ္၊ တြန္းခ်ရတယ္၊ သတ္ရတယ္ဆိုတာ ဦးကိုကိုေလးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘဝင္မက်ျဖစ္ေနပါသတဲ့၊ စာထဲမွာလည္း တိုက္႐ိုက္ပါရွိေနေလေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ခံျငင္းဖို႔လည္း ခက္ေနပါသတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ ဘဝင္က်ေအာင္ အေျဖေပးေတာ္မူပါဦးလို႔ ေလွ်ာက္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား

                   ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ဟာ အလြန္ ခက္ခဲနက္နဲတယ္၊ နာနာနယနိပုဏ ဆိုတဲ့အတိ္ုင္း နည္းေပါင္းမ်ားစြာပါဝင္လို႔ အလြန္သိမ္ေမြ႔တယ္၊ မိလိႏၵပဥွာ မွာ အရွင္နာဂေသနေဟာတဲ့ ယခုတရားက တိုက္႐ိုက္ယူရမည့္ နီတတၳနည္း မဟုတ္ဘူး၊ အဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္ရမည့္ ေနယ်တၳနည္းျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ႐ိုက္တယ္ဆိုတာ အဟုတ္႐ိုက္တာ မဟုတ္ဘူး၊ တရားျဖင့္ ႐ိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္၊ သတ္တယ္ဆုိတာလည္း တကယ္သတ္တာမဟုတ္ဘူး၊ တရားျဖင့္ သတ္ျခင္းျဖစ္တယ္၊ သည္အေၾကာင္းကို သိသာေအာင္ အဂၤုတၱရ စတုကၠနိပါတ္ကလာတဲ့ ေကသိသုတ္ ကို ေျပာျပမယ္

                   မွန္ပါ - မိန္႔ေတာ္မူပါဘုရား

                   ေကသိအမည္ရွိတဲ့ ျမင္းဆရာတစ္ဦးက တစ္ရက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ထံ အဖူးအေျမာ္ ေရာက္သြားတယ္၊ ဘုရားရွင္ထံေရာက္ေတာ့ ဘုရားရွင္အား ရွိခိုးဦးခ်ၿပီး သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ေနသတဲ့၊ သည္အခါ ဘုရားရွင္က ေကသိ-သင္ဟာ ထင္ရွားတဲ့ ျမင္းဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္၊ ျမင္း႐ိုင္းမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ သင္ ဘယ္လို ဆံုးမလဲ လုိ႔ ေမးေတာ္မူတယ္၊  အရွင္ဘုရား - တပည့္ေတာ္ဟာ ျမင္း႐ိုင္မ်ားကို အႏုနည္းျဖင့္လည္း ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမပါတယ္၊ အၾကမ္းနည္းျဖင့္လည္း ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမပါတယ္၊ အႏုအၾကမ္းနည္းျဖင့္လည္း ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမပါတယ္ လု႔ိ ေလွ်ာက္ထားတယ္။

                   ဘုရားရွင္က ေကသိ-အကယ္၍ ျမင္း႐ိုင္းဟာ  အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္း၊ အႏုနည္းအၾကမ္းနည္းတို႔ျဖင့္ ဆံုးမလို႔မရလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္ဦးမလဲ လို႔ ေမးေတာ္မူတယ္၊ ေကသိက - အရွင္ဘုရား - ျမင္း႐ိုင္းဟာ အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္း၊ အနုအၾကမ္းနည္းတို႔ျဖင့္ ဆံုးမ၍မရလွ်င္ ထိုျမင္း႐ိုင္းကို တပည့္ေတာ္ သတ္ပစ္ပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ သတ္ပစ္ရသလဲဆိုေတာ့ တပည့္ေတာ္ နာမည္အပ်က္မခံခ်င္တဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္ လို႔ ေလွ်ာက္တယ္၊ ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေကသိက အရွင္ဘုရား- အရွင္ဘုရားဟာ ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမတက္တဲ့ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္၊ အရွင္ဘုရားဟာ ဆံုးမထိုက္သူမ်ားကို ဘယ္လိုဆံုးမေတာ္မူပါသလဲ ဘုရား လို႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္။

                   ဘုရားရွင္က ေကသိ - ငါဟာ ဆံုးမထိုက္သူကို အႏုနည္းအားျဖင့္လည္း ဆံုးမတယ္၊ ေကသိ - ငါ အႏုနည္းျဖင့္ ဆံုးမပံုမွာ ဤကား ကာယသုစ႐ိ္ုက္၊ ဤကား ကာယသုစ႐ိုက္ အက်ိဳး၊ ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္၊ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္အက်ိဳး၊ ဤကား မေနာသုစ႐ိုက္၊ ဤကား မေနာသုစ႐ိုက္အက်ိဳး၊ ဤကား နတ္တို႔တည္း၊ ဤကား လူတို႔တည္းလို႔ ဆံုးမတယ္၊ ငါ အၾကမ္းနညး္ျဖင့္ ဆံုးမပံုမွာ- ဤကား ကာယဒုစ႐ိုက္ ၊ ဤကား ကာယဒုစ႐ိုက္ အက်ိဳး၊ ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္၊ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္အက်ိဳး၊ ဤကား မေနာဒုစ႐ိုက္၊ ဤကား မေနာဒုစ႐ိုက္အက်ိဳး၊ ဤကား ငရဲ၊ ဤကား တိရစၦာန္၊ ဤကား ၿပိတၱာလို႔ ဆံုးမတယ္၊ ငါ အႏုအၾကမ္းနည္းျဖင့္ ဆံုးမပံုမွာ - ဤကား ကာယသုစ႐ိ္ုက္၊ ဤကား ကာယသုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား ကာယဒုစ႐ိုက္ ၊ ဤကား ကာယဒုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္၊ဤကား ဝစီသုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား ဝစီဒုစ႐ိုက္၊ဤကား ဝစီဒုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား မေနာသုစ႐ိုက္၊ ဤကား မေနာသုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား မေနာဒုစ႐ိုက္၊ ဤကား မေနာဒုစ႐ိုက္၏ အက်ိဳး၊ ဤကား နတ္၊ ဤကား လူ၊ ဤကား ငရဲ၊ ဤကား တိရစာၦန္၊ ဤကား ၿပိတၱာလို႔ ဆံုးမတယ္ လို႔ ေျဖၾကားေတာ္မူတယ္။

                   သည္အခါ ေကသိက အရွင္ဘုရား - အရွင္ရဲ႕ ဆံုးမထိုက္သူဟာ အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္း၊ အႏုအၾကမ္းနည္းတို႔ျဖင့္ ဆံုးမျခင္းကို မခံယူလွ်င္ အဘယ္သို႔ ျပဳလုပ္ပါသလဲ လို႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္၊ ဘုရားရွင္ကေကသိ-ငါဆံုးမေသာသူဟာ အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္း၊ အႏုအၾကမ္းနည္းတို႔ျဖင့္ အဆံုးအမကို မခံယူခဲ့လွ်င္ ထိုသူကို ငါ သတ္ပစ္တယ္ လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။

                   ဒီေတာ့ ေကသိက အရွင္ဘုရား - အရွင္ဘုရားအား သူ႔အသက္ကို သတ္ျခင္းသည္ မအပ္ဘူး မဟုတ္ပါလား ဘုရား၊ သို႔ပါလ်က္ သတ္ပစ္တယ္လို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ မိန္႔ေတာ္မူပါသလဲ လို႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္၊  ဘုရားရွင္က ေကသိ - ငါဘုရားအား သူ႔အသတ္ကို သတ္ျခင္းသည္ မအပ္၊ သို႔ပါလ်က္ သတ္ပစ္တယ္လို႔ မိန္႔ဆိုျခင္းမွာ အဆံုးအမ မခံေသာသူကို မဆံုးမဘဲ အသိအမွတ္မျပဳျခင္းသာျဖစ္တယ္၊ အဆံုးအမ မခံေသာသူကို ပညာရွိ သီတင္းသံုးေဖာ္မ်ားကလည္း ေျပာဆို ဆံုးမထိုက္သူလို႔ အသိအမွတ္မျပဳၾကေတာ့ဘူး၊ ယခုကဲ့သို႔ အသိအမွတ္မျပဳ၊ အဆံုးအမမွာ ဝကြက္လိုက္ျခင္းသည္ပင္လွ်င္ ငါဘုရား၏ သာသနာ၌ သတ္ပစ္ျခင္း မည္တယ္ လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။

                   သည္အခါမွာ ေကသိလည္း သေဘာက်သြားၿပီး အရွင္ဘုရား - ျမတ္စြာဘုရားက အသိအမွတ္မျပဳ၊ ပညာရွိ သီတင္သံုးေဖာ္တို႔ကလည္း အသိအမွတ္ မျပဳျခင္းသည္ စင္စစ္ ေကာင္းစြာသတ္ပစ္လိုက္ျခင္း မည္ပါေပတယ္၊ အရွင္ ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ဟာ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိတယ္၊ ယေန႔မွစၿပီး အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္တဲ့ ဒါယကာလို႔ တပည့္ေတာ္ကို မွတ္ေတာ္မူပါ လို႔ ေလွ်ာက္ထားသတဲ့ကြယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ သတ္တယ္ဆိုတာဟာ အဟုတ္ သတ္တာမဟုတ္ ပါဘူး၊ ႐ိုက္တယ္၊ တြန္းခ်တယ္ဆိုတာလည္း အဟုတ္႐ိုက္တာ၊ တြန္းခ်တာမဟုတ္ပါဘူး၊ တရားအားျဖင့္ ႐ိုက္ျခင္း၊ တြန္းခ်ျခင္း၊ သတ္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဦးကိုကိုေလးထံ ေျဖၾကားလိုက္ပါတယ္


                                                                         သာဓု - သာဓု - သာဓု

***ဆက္ရန္***
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၃၃) ဘုရားရွင္မ်ားႏွင့္ ပြင့္ေတာ္မူရာကမၻာ


***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္***
ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား အတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ - ၃၈-၄၁) မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

ဤ အေမး-အေျဖ အား ကိုယ္တိုင္ျပန္လည္ေရးသား၍
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင့္ တကြ
ဆရာ- အရွင္ေတဇာနႏၵ(Tay Ling) တို႔အား ျပန္လည္ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္အပ္ပါသည္။

ကပိၸယ ေမာင္ရဲ - https://www.facebook.com/yewin.tun.71
Thursday, September 27,2012        10:40 am


ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္


                                                                        ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္                 

                   ေဟာသည္မွာဘုရား၊  ၁၈-၈-၈၄- ေန႔စြဲႏွင့္ ဆရာေတာ္ထံ အေမးပုစၦာတစ္ေစာင္ ေရာက္ျပန္ၿပီ ဘုရား

                   ဘယ္က အေမးလဲကြယ့္

                   မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ အေနာက္ျပင္၊ ရတနာပုဂံတိုက္၊ ေက်ာင္းသစ္ေက်ာင္း၊ အရွင္စကိၠႏၵထံကပါဘုရား

                   အရွင္စကိၠႏၵက ဘာေတြမ်ား ေမးထားသလဲကြယ့္

                   ယခုအခါ ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အျငင္းအခံုျဖစ္ေနၾကပါသတဲ့၊ အခ်ိဳ႕က ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ (၁၈)ေတာင္ မရွိဘူး၊ ေလးေတာင္သာရွိတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္တဲ့၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း ေလးေတာင္မဟုတ္ဘူး၊ (၁၈)ေတာင္ရွိတယ္လို႔ ျငင္းၾကတယ္တဲ့၊ ကာလေဒသ အေျခအေနအရ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ (၁၈)ေတာင္ မျဖစ္သင့္ဘူး၊ ေလးေတာင္ဆိုတာ ဟုတ္ေကာင္းဟုတ္မွာပဲလို႔ ထင္ခဲ့ပါတယ္တဲ့၊ ဒါေပမယ့္ ဝိနည္းက်မ္းမ်ားအရ (ရွင္ေစာတစ္ထြာ-မဇ္သံုးထြာ-တို႔မွာ ထက္ဝက္တိုး) ဆိုတာကလည္း ရွိေနေလေတာ့ သည္အယူအဆ ႏွစ္မ်ိဳးကို ညီညြတ္ေအာင္ ဘယ္လို ယူရပါ့မလဲလို႔ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္လို႔ ဆရာေတာ္ထံ စာျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္တဲ့၊ သည္ျပႆနာကိုလည္း အေျဖေပးပါဦးလို႔ ေမးထားပါတယ္ ဆရာေတာ္

                   ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ျပႆနာဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း (၅၀)ေက်ာ္ ေလာက္ကစၿပီး ျဖစ္ပြားလာသတဲ့ကြယ္၊ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၃၇-ခုႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ကြယ္၊ ျပႆနာ စတင္ ျဖစ္ပြားလာတဲ့ နယ္ေျမကေတာ့ တိုးတက္ေရးမဂၢဇင္းျဖစ္တယ္၊ ထိုေခတ္က တိုးတက္ေရးမဂၢဇင္းမွာ ကိုစိန္ေဖ၊ ေရွ႕ေနဦးဘဦး၊ ဘိုးေမတၱာ၊ ဘိုးဣႏၵာတို႔ဟာ တိုးတက္ေရးစစ္ေျမမွာ သူႏိုင္ငါႏိုင္အၿပိဳင္ႀကဲခဲ့ၾကတာေပါ့၊ ဘုရားရွင္အရပ္ေတာ္ဟာ (၁၈)ေတာင္ မရွိတဲ့ ဝါဒကို ဘိုးေမတၱာတို႔၊ ကိုစိန္္ေဖတို႔က  တင္ျပၾကသကြယ့္၊ သူတို႔ရဲ႕ ယုတိၱေဗဒက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ (၁၈)ေတာင္ဆိုလွ်င္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သကၤန္းကို ရွင္မဟာကႆပ ဝတ္လို႔မျဖစ္၊ လဲ၍ဝတ္သည္ကို ေထာက္ေသာအားျဖင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ သူလိုငါလုိပဲ ျဖစ္ရမယ္ေပါ့၊ ၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္ ခႏၶာေတာ္ကို သၿဂၤ ိဳလ္ရန္အတြက္ မကုဋဗႏၶအရပ္ကို ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အေလာင္းေတာ္ မလိႅကာရဲ႕ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မလိႅကာက အေမာင္တို႔- အေလာင္းေတာ္ကို ခဏခ်ေပးၾကပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ၿပီး သူငယ္ရြယ္စဥ္က ဝတ္ဆင္ခဲ့တဲ့ မဟာလတာတန္ဆာကိုစြပ္ၿပီး လွဴဒါန္းတယ္၊ အဲသည္ မဟလႅတာတန္ဆာဟာ ဦးေခါင္းေတာ္မွ ေျခဖ်ားအထိ ဖံုးလႊမ္းမိတယ္လို႔ သုတ္မဟာဝါအ႒ကထာ မဟာပရိနိဗၺာန္နသုတ္ အဖြင့္မွာ ဆိုိပါသတဲ့၊ အကယ္၍ ဘုရားရွင္ရဲ႕အရပ္သာ (၁၈)ေတာင္ရွိခဲ့လွ်င္ မိန္းမဝတ္ဆင္တဲ့ သည္ မဟာလတာတန္ဆာဟာ ဘယ္မွာ ေျခဖ်ားတိုင္ေအာင္ စြပ္မိပါ့မလဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္(၁၉)ေတာင္ မရွိပါဘူးတဲ့၊ ၿပီးေတာ့ ကပိလဝတ္နန္းေတာ္ဟာ ပကတိလူသားမ်ားအတြက္ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ အေဆာင္ျဖစ္တယ္၊ သည္အေဆာင္ေတြမွာ အရပ္(၁၈)ေတာင္ရွိတဲ့ ဘုရားအေလာင္း ဘယ္လို ေနထိုင္သြားလာ ျဖစ္ပါ့မလဲတဲ့။

                   ဤသို႔ေသာ ယုတိၱမ်ားျဖင့္ ႏိႈင္းခ်ိန္ၾကည့္တဲ့အခါ ဘုရားရွင္ဟာ လူသားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့အတြက္ သူလိုငါလို လူသားတစ္ဦးေလာက္ပင္ အရပ္ပမာဏ ရွိရမယ္၊ အရပ္ေတာ္ (၁၈)ေတာင္ဆိုတာ က်မ္းဆရာမ်ားက ခဲ်႕ထြင္ထားတာ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ယုတၱိဘက္က ေရးသားၾကတယ္၊ အရပ္ေတာ္(၁၈)ေတာင္ဘက္က ဘယ္လို ေခ်ပသလဲဆိုေတာ့ အတိုင္းအရွည္ ပမာဏႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ ပညတ္ခ်က္ မွန္သမွ်ေတြမွာ အလ်ားမည္မွ်၊ အနံမည္မွ်လို႔ သာမန္ ေဟာ႐ိုးမရွိတဲ့(တႀတိဒံ ပမာဏံ ဒြါဒသဝိဒတိၳေယာ သုဂတိဒတိၳယာ တိရိယံ သတၱႏၱရာ) စေသာအားျဖင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အထြာေတာ္ကို အထူးထည့္ၿပီး ေဟာထားတယ္၊ အကယ္၍ ဘုရားအထြာေတာင္ႏွင့္ ပကတိလူတို႔ရဲ႕ အထြာဟာ အတူတူျဖစ္ပါလွ်င္ သုဂတိဝိဒတိၳယာ ဆိုတဲ့စကားဟာ အပိုျဖစ္ေနလိမ့္မယ္၊ အပိုျဖစ္မယ့္ စကားကို ဘုရားရွင္ သံုး႐ိုးမရွိဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ ပကတိလူတို႔ရဲ႕ အရပ္ႏွင့္မတူဘဲ ပိုမို ႀကီးထြားရမယ္လို႔ ခံုခံ ေျပာဆိုၾကတယ္ကြယ့္

                   မဇၩိမ၊ ႒၊ ၂၈၇-မွာ- ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္သား ပုဏၰားတစ္ဦးဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ပမာဏကို တိုင္းမယ္ရယ္လို႔ ဘုရားရွင္ ဆြမ္းခံဝင္တဲ့အခါ အေတာင္ေျခာက္ဆယ္ရွည္တဲ့ ဝါးကိုေထာင္ၿပီး တိုင္းသတဲ့၊ ဒါေပမယ့္ ဝါးဟာ ပဆစ္မွ်ေလာက္သာထင္သတဲ့၊ မေက်နပ္လို႔ ဝါးႏွစ္လံုးဆက္ၿပီး တိုင္းေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ဟာ ဝါးေတြရဲ႕ အထက္မွာပဲ တည္သတဲ့၊ ဘုရားရွင္က ပုဏၰား-ဘာလုပ္တာလဲေမးေတာ့ အရွင္ဘုရားရဲ႕ အရပ္ေတာ္ကို တိုင္းတာပါလို႔ ေလွ်ာက္တယ္၊ ဘုရားရွင္က ပုဏၰား-သင္ဟာ အလံုးစံုေသာ စၾကဝဠာတိုက္အျပည့္ ဝါးကို ေထာင္တိုင္းေသာ္လည္း ငါဘုရားရဲ႕ ပမာဏကို တိုင္းရမည္မဟုတ္ဘူးလို႔ မိန္႔ေတာ္မူသတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ ႐ူပအစိေႏၲယ် ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ကို ေလးေတာင္မွ်ႏွင့္ မဆံုးျဖတ္သင့္ဘူး ဆုိၾကတယ္ကြယ့္

                   သည္လိုဆို သည္ဝါဒႏွစ္ရပ္အနက္ ဘယ္ဝါဒက မွန္တယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ပါသလဲ ဘုရား

                   ဘယ္ဝါဒက မွန္တယ္လို႔ ဘယ္သူကမွ် မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူႀကိဳက္တာ သူယူ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တာ ကိုယ္ယူၿပီး အဆံုးသတ္သြား တာပါပဲ

                   သည္ျပႆနာဟာ အခု ေတာ္ေတာ္ေလး လႈပ္ရွားလာဟန္တူတယ္ဘုရား ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဘယ္ဘက္က သေဘာက်ပါသလဲ

                   သေဘာက်-မက်ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္း သတိျပဳဖို႔ ေျပာျပဦးမယ္

                   မိန္႔ေတာ္မူပါဘုရား

                   ကမၻာေပၚမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္ႀကီး ႏွစ္ခုရွိတယ္ကြယ့္၊ ေတာင္ဂိုဏ္းသာသနာႏွင့္ ေျမာက္ဂိုဏ္းသာသနာေပါ့၊ ေျမာက္ဂိုဏ္းသာသနာ ဆိုတာက အိႏိၵယျပည္ေျမာက္ပိုင္း ခုိတန္၊ ကသွ်မီရ၊ ဂႏၶာရ၊ နီေပါ၊ တိဗက္၊ မြန္ဂိုလီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ဂ်ပန္၊ ဗီယက္နမ္တစ္ေလွ်ာက္ ထြန္းလင္ေတာက္ပတဲ့ ဗုဒၶသာသနာျဖစ္တယ္၊ အဲသည္ ေျမာက္ပိုင္း ဗုဒၶသာသနာက သီလဆိုတဲ့ အေလ့အက်င့္ႏွင့္ ပညာဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚႏွစ္ပိုင္းမွာ ပညာဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚပိုင္းမွာ ပါဝင္တယ္၊ ဘုရားရွင္က (အံ ၃၊ပါ ၁၈၉) ေကသမုတိၱသုတၱန္မွာ အေတြးအေခၚ (၁၀)ခ်က္ကို ေဟာထားတယ္၊ အေတြးအေခၚ(၁၀)ခ်က္က -
                   (၁) ေျပာသံၾကားျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၂) အစဥ္အဆက္စကားျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၃) ဤသို႔ ျဖစ္ဖူးသည္ ဆိုကာမွ်ျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၄) စာေပႏွင့္ ေတြးေတာယူျခင္းျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၅) ႀကံဆ ေတြးေတာယူျခင္းျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၆) နည္းမွီယူျခင္းမွ်ျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၇) အျခင္းအရာကို ႀကံစည္ႏွစ္သက္ေသာအားျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၈) ငါ့အယူအဆႏွင့္ တူသည္ဟု အမွန္မယူရ၊
                   (၉) မွတ္သားထိုက္သည္ဆိုကာမွ်ျဖင့္ အမွန္မယူရ၊
                   (၁၀) ေလးစားထိုက္ေသာသူ၏ စကားဟူ၍လည္း အမွန္မယူရ-တဲ့။

                   မိမိကိုယ္တိုင္ သိေသာအခါမွ အမွန္ယူဆရမွာကိုးကြယ့္၊ သည္အေတြးအေခၚ အခ်က္မ်ားကို ေျမာက္ပိုင္းဂိုဏ္သားမ်ားက အလြန္ သေဘာက်ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္တုန္းကပင္လွ်င္ အခ်ိဳ႕က ဘုရားရွင္ေဟာတိုင္း လက္မခံၾကဘူး၊ သဘာဝယုတၱိႏွင့္ ညွိၿပီး ကိုက္ညီမွ လက္ခံတယ္၊ မကိုက္ညီဘူး ဆိုလွ်င္ ဘုရားရွင္ကိုေသာ္လည္း ေဝဖန္ရဲၾကတယ္၊ ဥပမာအားျဖင့္ အရိ႒ ရဟန္းတို႔က ဏၬကသာမေဏတို႔ ဆိုပါစို႔၊ သူတုိ႔ဟာ ဘုရားပတ္ထားတဲ့ ပထမ ပါရာဇိကကိုေတာင္ ပါရာဇိက မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ ေဝဖန္ခဲ့ၾကတာေပါ့

                   မွန္ပါ - အဲသည္ အရိ႒ႏွင့္ ကဏၬကတို႔အေၾကာင္း နည္းနည္း အမိန္႔ရွိပါဦး ဘုရား

                   အရိ႒ႏွင့္ ကဏၬကတို႔ရဲ႕ ပတ္ခ်က္ကေတာ့ ပါတိေမာက္ သပၸါဏကဝဂ္မွာရွိတယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္ ၾသပမၼဝဂ္မွာလည္း အလဂဒၵဴပမသုတ္ဆိုတဲ့အမည္ႏွင့္ သုတ္တစ္သုတ္ ေဟာထားတာရွိတယ္၊ ဘုရားသခင္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္အခါ အရိ႒အမည္ရွိတဲ့ ရဟန္းမွာ သည္လို အႀကံျဖစ္သတဲ့ကြယ္၊ ဘုရားသခင္ဟာ ေမထုန္မွီဝဲေသာ ရဟန္းအား ပါရာဇိကက်ေစလို႔ ပညတ္ေတာ္မူထားတယ္၊ ပါရာဇိကဆိုတာဟာ သာသနာေတာ္မွာ ဆံုး႐ံႈးျခင္းျဖစ္တယ္၊ သာသနာေတာ္မွာ  ဆံုး႐ႈံးတယ္ဆိုတာဟာလည္း မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္ မရႏိုင္ျခင္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္တယ္၊ အမွန္ကေတာ့ ေမွထုန္မွီဝဲ႐ံုႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္ ဆိတ္သုဥ္းရမွာလဲ၊ ေမထုန္မွီဝဲတယ္ဆိုတာဟာ ဘကာမဂုဏ္ကို ခံစားတာပဲ၊ ကာမဂုဏ္ဆိုတာ ေမထုန္တစ္ခုတည္း မဟုတ္ဘူး၊ အဆင္းအေပၚ တပ္မက္ျခင္း၊ အသံေပၚတပ္မက္ျခင္း၊ အနံ႔အေပၚ တပ္မက္ျခင္း၊ အရသာအေပၚ တက္မက္ျခင္း၊ အထိအေတြ႔အေပၚ တပ္မက္ျခင္းေတြဟာလည္း ကာမဂုဏ္ဆိုတာ ခံစားတာပဲမဟုတ္လား၊ အဲသည္ ကာမဂုဏ္ ခံစားတာေတြေတာ့ ပါရာဇိကမက်ဘဲ ေမထုန္မွီဝဲမွ ဘာေၾကာင့္ ပါရာဇိက က်မလဲ၊ သည္ကာမဂုဏ္ငါးပါးမွာ ေဖာ႒ဗၺဆိုတဲ့ အေတြ႔အထိ ကာမဂုဏ္က အားႀကီးလို႔ ပါရာဇိက က်တာပါဆိုခဲ့လွ်င္ အျခား ပိုးဖဲကတၱီပါ စေသာ အေတြ႔အထိမ်ား ခံစားေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ပါရာဇိကမက်သလဲ၊ ၿပီးေတာ့ လူသား ဥပါသကာ ဥပါသကီေတြ သူတို႔မွာ လင္ႏွင့္မယား ေပ်ာ္ပါးေနထိုင္္ရင္း တစ္မဂ္တစ္ဖိုလ္ ရၾကတယ္မဟုတ္လား၊ ရဟန္းက်မွ အဝတ္ခ်င္းကြဲ႐ံုႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ ပါရာဇိကက်ရမလဲ၊ အဲသည္လို အႀကံႀကီးၿပီး ဘုရားရွင္ရဲ႕ ပထမပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္ကို ေဝဖန္ခဲ့ၾကတယ္၊ အရိ႒ရဟန္းႏွင့္ ကဏၬကသာမေဏတို႔ရဲ႕ ေဝဖန္ခ်က္ဟာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က ျဖစ္လို႔ေပါ့၊ သို႔မို႔ရင္ သည္ဝါဒကိုေျပေပ်ာက္ေအာင္ ႏွိမ္နင္းဖို႔ မလြယ္ဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္သြားၿပီးေနာက္ ပညာဂ႐ုကပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ ေခတ္ႏွင့္ အံမဝင္ေသာ၊ သေဘာဝမက်ေသာ၊ လူတိုင္း လက္မခံႏုိင္ေသာ၊ က်ပ္တည္း က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အေတြးအေခၚမ်ားကို ပဋိကတ္ေတာ္အတြင္းက တစ္စတစ္စထုတ္ပယ္ပစ္ခဲ့ၾကတယ္။

                   ကာလေဒသႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ၊ လူတိုင္းလက္ခံႏိုင္ေသာ၊ ေဟာေျပာလွ်င္ ယံုၾကည္လြယ္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ားကို ပိဋကတ္ေတာ္အတြင္း ထိုးသြင္းခဲ့ၾကတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ မူလပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို မပစ္ပယ္ႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ လမ္းခြဲခဲ့ၾကတယ္၊ အဲသည္ လမ္းခြဲထြက္သြားၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ ေခတ္မီေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ပညာတတ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ၾကတယ္၊ သူတို႔က ဘယ္လို ေျပာသြားသလဲဆိုေတာ့ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ အယူသည္းပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အေမမွာတဲ့ ဆန္တစ္ခြဲ သံုးစိတ္ႏွင့္မလဲ ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ေခတ္မမီတဲ့ ေရွးရိုးလူႀကီးေတြလို႔ ေျပာသြားၾကတယ္၊ သူတို႔ေျပာသြားတဲ့ စကားအရ ေတာင္ဂိုဏ္းသာသနာကို  ဟိနယာနဂိုဏ္း၊ ေထရဝါဒဂိုဏ္းလို႔ ယေန႔အထိ ေခၚေနၾကရတယ္၊ ေျမာက္ဂိုဏ္းက မဟာယနပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ေခတ္ႏွင့္အမီ ျပဳျပင္ခဲ့ၾကလို႔ ယေန႔ဆိုလွ်င္ ေျမာက္ဂိုဏ္းသာသနာမွာ စင္ၾကယ္ေသာ ပဋကတ္ေတာ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ပါတိေမာက္ႏွင့္အညီ က်င့္သံုးေနထိုင္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ဆုိတာလည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ သားႏွင့္မယားႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေတြ ေခတ္စားကုန္ၿပီ၊ ငါတို႔ရ႕ဲ သာသနာက မဟာယန သာသနာမဟုတ္ဘူး၊  အေမမွာတဲ့ ဆန္တစ္ခြဲကို သံုးစိတ္ႏွင့္မလဲရတဲ့၊ ဟိနယာန-ေထရဝါဒ သာသနာေတာ္ျဖစ္တယ္၊ ေထရဝါဒ သာသနာဟာ ဘုရားေဟာေသာ ပါဠိေတာ္ႏွင့္ ေရွးဆရာမ်ားဖြင့္ထားတဲ့ အ႒ကထာ၊ အဲသည္ဟာကို ၿမဲၿမဲဆုပ္ထားရတဲ့ သာသနာျဖစ္တယ္၊ ပါဠိေတာ္ကလာတယ္ဆိုလွ်င္ အ႒ကထာက လာတယ္ဆိုလွ်င္ ခံျငင္းဖို႔ မျပင္ဆင္ရဘူး၊ အရွိကိုအရွိအတိုင္း မွတ္ရမယ္၊ အကယ္၍ ႐ႈပ္ေထြးလာခဲ့လွ်င္ မဟာပေဒသေလးပါးႏွင့္ ေဝဖန္ယူရမယ္၊ မဟာပေဒသေလးပါးဆိုတာ ေလာကယုတိၱႏွင့္ ညွိႏိုင္းေဝဖန္တာ မဟုတ္ဘူး၊ က်မ္းလာစကားႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ၿပီး ယူရတာကို ဆိုလိုတယ္။ (အံ ၄၊ ၄၈၄၊ ၄၈၉)

                   အကယ္၍ က်မး္လာစကားႏွင့္ မတိုက္ဆိုင္ဘဲ ေလာကယုတိၱႏွင့္သာ တိုက္ဆိုင္ယူရမယ္ဆိုလွ်င္ စ်ာန္အရာ၊ ကံအရာ၊ မဂ္ဉာဏ္အရာ၊ ဖိုလ္ဉာဏ္အရာေတြဟာ ဘယ္မွာ က်န္ေတာ့မလဲ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြေကာ က်န္ပါဦးမလား၊ ၅၅၀-နိပါတ္ေတာ္ေတြ၊ ဓမၼပဒ ဝတၳဳေတြဟာလည္း ယုတိၱစားတာႏွင့္ ကုန္သြားလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေထရဝါဒဂိုဏ္းရဲ႕မူအရ ျပႆနာ တစ္ခုေပၚလာလွ်င္ က်န္းမ်ားက ဘယ္လိုဆိုသလဲဆိုတာ က်န္းဂန္ႏွင့္စိစစ္သင့္တယ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ သီးျခားဝိနည္းဓိုရ္အဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔ၿပီး ဓမၼ-အဓမၼ အဆံုးအျဖတ္ေပးေနတာဟာလည္း ယုတိၱႏွင့္ အဆံုးအျဖတ္ေပးေနတာ မဟုတ္ဘူး၊ က်န္းဂန္ႏွင့္ညွိႏိႈင္းတိုက္ဆိုင္ၿပီး အဆံုးအျဖတ္ေပးေနျခင္းျဖစ္တယ္၊ အကယ္၍ က်န္းဂန္အဆိုကို မႀကိဳက္ဘူး၊ ယုတိၱယုတၱာေတြႏွင့္ စိစစ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုလွ်င္ ေထရဝါဒအတြင္းမွာ မေနဘဲ မဟာယနဂိုဏ္အတြင္း ဝင္ေရာက္ဖို႔ပဲ ရွိတယ္။

                    သည္လိုဆို ေထရဝါဒဆိုတာက်မ္းလာစကားမွန္သမွ် မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ယံုရမယ္၊ ယုတိၱယုတၱာ ရွိမရွိ မစစ္ေဆးရဘူးလို႔ အဓိပၸါယ္ေပါက္ေနတာေပါ့ ဘုရား

                   အမွန္ကေတာ့ က်မ္းလာစကားကို မစစ္ေဆးရဘူးလို႔ မဆိုလိုပါဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဉာဏ္ႏွင့္ မိမိရဲ႕ဉာဏ္အဆင့္အတန္းခ်င္း တူမတူ ေရွးဦးစြာ သိထားရမယ္၊ က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ကို ဗုဒၶမတညဴလုိ႔ ခ်ီးက်ဴးၾကရတယ္၊ ဘုရားလိုေတာ္ကို သိတယ္ေပါ့၊ ဒီလို ဘုရားအလိုေတာ္ကိုသိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးရဲ႕ ယူဆခ်က္ကို ကိုယ္ယူဆခ်က္ႏွင့္ မတူ႐ံုႏွင့္ ပယ္ခ်ဖို႔ မသင့္ေသးဘူး၊  မိမိက က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ အယူအဆကို မွီေအာင္ ေလ့လာရမယ္၊ က်န္းဂန္ကို ပုတ္ခတ္ၿပီး အေျဖမရွာေကာင္းဘူး၊ က်န္းဂန္ကို ပုတ္ခတ္ၿပီး အေျဖရွာခဲ့လွ်င္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႀကီး ကြယ္သြားတက္တယ္။

                   ဥပမာ-ယခု ဘုရားအရပ္ေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဆိုၾကပါစို႔၊ ဗုဒၶဝင္ပါဠိေတာ္ (၃၈၀) မွာ -

                   အဟံ အႆတၳ မူလမွိ၊ ပေတၱာ သေမၺာဓိ မုတၱမံ။
                ဗ်ာမပၸဘာ သဒါ မယွံ၊ ေသာဠသဟတၳမုဂၢတာ
                   လို႔ ေဟာထားတယ္၊ ငါဟာ ေညာင္ဗုဒၶေဟပင္ရင္းမွာ ျမတ္ေသာေဗာဝိဉာဏ္ကို ရတယ္၊ ငါဟာ တစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ အၿမဲရွိတယ္၊ အရပ္ေတာ္ (၁၆)ေတာင္ ျမင့္တယ္လု႔ိ ဆိုလိုတာေပါ့၊ အရပ္ေတာ္ (၁၆)ေတာင္ ျမင့္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာေပါ့၊ အရပ္ေတာ္ (၁၆)ေတာင္ ဆိုတာကို ရွင္ေစာတစ္ထြာ၊ မဇ္သံုးထြာ၊ တို႔မွာ ထက္ဝက္တိုး ဆိုတာႏွင့္ ဂဏန္းတြက္ခ်က္ဖို႔ လြယ္ကူေအာင္ အ႒ကထာဆရာက အမွာကံ ဘဂဝါ အ႒ာရသ ဟတၳဳေဗၺေဓာ အေဟာသိ”  ငါတို႔ရဲ႕ ဘုရားရွင္ဟာ အရပ္ေတာ္ (၁၈)ေတာင္ ျမင့္တယ္လို႔ ဖြင့္ထားတယ္၊ သည္ေနရာမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ အစစ္ကေတာ့ (၁၆)ေတာင္ပါပဲ၊ (၁၈)ေတာင္ဆိုတာ ဂဏန္းအတြက္ လြယ္ကူေအာင္ အနည္းငယ္ပိုထားျခင္းျဖစ္တယ္၊ (၁၆)ေတာင္ျဖစ္ေစ၊ (၁၈)ေတာင္ျဖစ္ပင္ေစ ေလာကလူသားတို႔ရဲ႕ အရပ္ႏွင့္ စံခ်ိန္မတူလို႔ မမွန္ဘူး၊ အလကား ခ်ဲ႕ထြင္ထားတာဆိုခဲ့လွ်င္ သည္စကားရပ္ဟာ သည္မွာတင္ မရပ္ဘူး။

                   ဒီပကၤရာ၊ ေရဝတ၊ ပိယဒႆီ၊ အတၳဒသီ၊ ဓမၼဒႆီ၊ ေကာ႑ည၊ မဂၤလ၊ နာရဒ၊ သုေမဓာဘုရားမ်ား အရပ္ေတာ္ (၈၈)ေတာင္ ရွိတယ္ဆိုတာေတြ၊ သုမနဘုရားအရပ္ေတာ္ အေတာင္ကိုးဆယ္ဆိုတာေတြ၊ ေသာဘိတ၊ အေနာမဒႆီ၊ ပဒုမ၊ ပဒုမုတၱရ၊ ဖုႆဘုရားရွင္ေတာ္တို႔အရပ္ေတာ္ (၅၈)ေတာင္ ဆိုတာေတြ၊ သုဇာတဘုရားရွင္ အရပ္ေတာ္ အေတာင္ (၅၀)တာေတြ၊ သိဒၶတၳ၊ တိႆ၊ ေဝႆဘူဘုရားမ်ား အရပ္ေတာ္ အေတာင္ (၆၀)ဆိုတာေတြ၊ သိခီဘုရား အရပ္ေတာ္ အေတာင္ (၇၀)ဆိုတာေတြ၊ ကကုသန္(၄၀)၊ ေကာဏာဂုမ္(၃၀)၊ ကႆပဘုရားအေတာင္ (၂၀)ဆိုတာေတြလည္း အကုန္လံုး ေရျဖစ္ကုန္ေတာ့မွာပဲ၊ သည္မွ်ႏွင့္ ရပ္ေတာ့မလားဆိုေတာ့ မရပ္ေသးဘူး၊ ဥပမာ ေျပာျပဦးမယ္၊ ျမစ္ ေခ်ာင္း ကန္အတြင္းက ေရမ်ား မယိုဖိတ္ရေအာင္ ဆည္ဖို႔ထားတဲ့ ကန္ေပါင္႐ိုးေတြ ရွိတယ္မဟုတ္လား

                   မွန္ပါ - ရွိပါတယ္ ဘုရား

                   ေအး -အဲသည္ ကန္ေပါင္႐ိုးေတြ တစ္ေနရာရာမွာ ေပါက္ခဲ့လွ်င္ အေပါက္လံုသြားေအာင္ ခ်က္ခ်င္းေျမဖို႔၊ သဲဖို႔၊ ေက်ာက္ဖို႔ၾကတယ္မဟုတ္လား၊ အကယ္၍ ေရေပါက္ကေလးပဲ မေျပာပေလာက္ပါဘူးဆိုၿပီး ပစ္ထားလိုက္လွ်င္ ေရေပါက္ကေလးက ေရေတြ ဒလေဟာ တိုးကန္ စားလုိက္တဲ့အတြက္ ကန္ေပါင္႐ိုးႀကီးလည္းပ်က္၊ ေရေတြလည္း ကုန္သြားတက္တာဟာ သည္ယေန႔ မ်က္ျမင္ပဲ၊ အဲသည္ ဥပမာအတိုင္း ပိဋကတ္ေတာ္ဆိုတာ အေပါက္မရွိေအာင္ အထပ္ထပ္ သဂၤါယနာတင္ထားတဲ့ ကန္ေပါင္႐ိုးႀကီးပဲ၊ သည္ကန္ေပါင္႐ိုးႀကီး အတြင္းက အေပါက္တစ္ခု ေပါက္ခဲ့လွ်င္ ငါတို႔ ေထရဝါဒက သည္အေပါက္ကို ၿဖဲမပစ္ရဘူး၊ လံုေအာင္ ျပန္ဖာေထးရမယ္၊ အကယ္၍ လုံေအာင္မဖာေထးဘဲ ၿဖဲေပးလိုက္မယ္ဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္တည္းဟူေသာ ေရေတြဟာ တစ္စက္မွ် က်န္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အရပ္ေတာ္ကို ပါဠိေတာ္လာအတိုင္း (၁၆)ေတာင္ပဲ ထားလိုက္ၾကစို႔ လို႔ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္ကြယ္

                                      သာဓု-သာဓု-သာဓု


***ဆက္ရန္***
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၃၂) ဘုရားရွင္၏ ႐ိုက္ျခင္း၊ သတ္ျခင္း


***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္***
ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား အတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ ၂၉-၃၇) မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

ဤ အေမး-အေျဖ အား ကိုယ္တိုင္ျပန္လည္ေရးသား၍
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင့္ တကြ
ဆရာ- အရွင္ေတဇာနႏၵ(Tay Ling) တို႔အား ျပန္လည္ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္အပ္ပါသည္။

ကပိၸယ ေမာင္ရဲ - https://www.facebook.com/yewin.tun.71
Wednesday, September 26,2012        10:02 am

စက္ႀကီးသံုးပါး ( ၁၀၈-ကြက္ ဗုဒၶစက္၊ ၁၄-ခ်က္ ဓမၼစက္၊ ၁၈-ခ်က္ သံဃာ့စက္)


                                                                    စက္ႀကီး သံုးပါး

                   ေဟာသည္စာက ကသာၿမိဳ႕၊ ကမ္းနားလမ္း၊ ဦးသာဇံဆိုသူထံမွ ေပးပို႔တဲ့ အေမးလႊာျဖစ္ပါတယ္

                   ဆိုစမ္းပါဦး၊ သူ႔အေမးက ဘာတဲ့တုန္း   
       
                   ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၈၅-ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ - ၁ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ ေပးပို႔လိုက္တဲ့ ဦးသာဇံရဲ႕ အေမးက သူဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့အတိုင္း စက္ႀကီး ၁၃-ပါး မႏၲရားကို ငယ္စဥ္ကစၿပီး ေန႔စဥ္ ရြတ္ဖတ္ ပြားမ်ားခဲ့ပါတယ္တဲ့၊ သို႔ေသာ္လည္း စက္ႀကီး ၁၃-ပါးအနက္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္စပ္တဲ့ ေၾသာင္း-တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ဗုဒၶစက္၊ (၂) တစ္ဆယ့္ေလးခ်က္ ဓမၼစက္၊ (၃) တစ္ဆယ့္ရွစ္ခ်က္ သံဃာ့စက္ဆိုတဲ့ စက္သံုးပါးရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္မ်ားကို နားမလည္ပါဘူးတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ သူႏွင့္တကြ သူကဲ့သို႔ နားမလည္ၾကေသးေသာသူမ်ား ရွင္းလင္းစြာ သိသြားေအာင္ ဓမၼဗ်ဴဟာ စာေစာင္မွတစ္ဆင့္ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူရန္ ေလွ်ာက္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား

                   စက္ႀကီးတစ္ဆယ့္သံုးပါး၊ ရြတ္သံၾကားက၊ ေဘးမ်ားျမင္မႈ၊ မေကာင္စုကို၊ ေဝးကၾကဥ္ေရွာင္၊ ေအာင္ေစတက္သည္ ဆိုတဲ့အတိုင္း စက္ႀကီးတစ္ဆယ့္သံုးပါးကို ရြတ္သည္မဆိုထားႏွင့္ သူတစ္ပါးရြတ္သံ ၾကား႐ံုႏွင့္ ေဘးဥပါဒ္အႏၲရာယ္မ်ား အေဝးက ကြင္းေရွာင္သြားၾကရတယ္ဆိုေတာ့ အႏၲရာယ္ကင္းေအာင္ စက္ႀကီး ၁၃-ပါး ကို ရြတ္ဆိုသူ မ်ားျပားပါတယ္၊ စက္ႀကီး ၁၃-ပါးအနက္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္စပ္တဲ့ ဤစက္ႀကီး သံုးပါးမွတစ္ပါး က်န္ေသာ စက္မ်ားရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္က မခက္လဲလွပါဘူး၊ ရတနာသံုးပါးႏွင့္စပ္တဲ့ ဤစက္သံုးပါးကေတာ့ မေလ့လာဖူးလွ်င္ ခက္သလိုလို ျဖစ္ေနတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဦးသာဇံက ေမးလိုက္တာေနမွာေပါ့

                   မွန္ပါ ဘုရား

                   ေအး - သူေမးလာေတာ့လည္း အေျဖရွာၾကေသးတာေပါ့၊ ေၾသာင္း - တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ ဗုဒၶစက္တဲ့၊ သည္စကားရပ္မွာပါဝင္တဲ့ (ေၾသာင္း) ဆိုတာဟာ (ဥံဳ)ဆိုတဲ့ တႏၲရဝါဒက ဆင္းသက္လာတာတဲ့၊ တႏၲရဝါဒအလိုအားျဖင့္(ဥံဳ) ဆိုတာဟာ ျဗဟၼာ၊ ဗိႆႏိုး၊ သီဝဆိုတဲ့ ဘုရားႀကီး သံုးဆူတို႔ကို စကားတစ္ခြန္းတည္းျဖင့္ တမ္းတ ရြတ္ဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္တဲ့၊ ဘုရားႀကီးသံုးဆူ အထိမ္းအမွတ္(အ,ဥ,မ) အကၡရာ သံုးပုဒ္ကိုစပ္ၿပီး (ဥံဳ) ျဖစ္လာတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္၊ ဥံဳကမွ အသံေျပာင္းၿပီး(ေၾသာင္း) ျဖစ္လာသတဲ့၊ ေၾသာင္းတို႔၊ ဥံဳတို႔ဟာ မူလက ဘာသႏၲရ စကားေတြပါပဲ၊ ေနာက္ေတာ့ မိမိတို႔ ျမန္မာဘာသာအတြင္း ဝင္ေရာက္ ေနရာယူၾကျခင္းျဖစ္တယ္၊ ဥံဳႏွင့္ေၾသာင္းဟာ ဘာသႏၲရဘဝက ဘုရားႀကီးသံုးပါး အနက္၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းအနက္မ်ားကို ေဟာတယ္လို႔ ဆရာတို႔ မိန္႔ဆိုေတာ္မူၾကတယ္၊ ေၾသာင္း - ဥံဳတို႔ကို အနက္ေပးပါလွ်င္-

                   ေၾသာင္း-ရတနာသံုးပါး ထင္ရွားျဖစ္ေစသတည္း၊

                   ေၾသာင္း-ေအာင္စင္စစ္ ျဖစ္ေစသတည္း-

                   လို႔ အနက္ေပးသင့္တယ္၊ အခ်ိဳ႕ေသာ ျမန္မာပေယာဂဆရာဂမ်ားကေတာ့ ေၾသာင္းအစခ်ီလွ်င္ မႏၲရား၊ ဥံဳအစခ်ီလွ်င္ မႏၲန္လို႔ ေျပာဆိုၾကေသးတယ္ကြယ့္

                   မွန္ပါ့ ဘုရား

                   ဥံဳ-ေၾသာင္းတို႔ဟာ ယခု ေျပာဆိုၿပီးတာထက္ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ အနက္အဓိပၸာယ္ ရွိခ်င္ရွိလိမ့္ဦးမယ္ေပါ့၊ သို႔ေသာ္လည္း သည္ေနရာမွာေတာ့ သည္မွ်ေလာက္ႏွင့္ ရပ္တန္႔ၿပီး တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ ဗုဒၶစက္ဆိုတာကို ေျဖၾကစို႔ရဲ႕

                   မွန္ပါ၊ ေျဖေတာ္မူပါဘုရား

                   တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ ဗုဒၶစက္ဆိုတာကို ေထာက္လိုက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ စက္လကၡဏာေတာ္ဟာ တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ရွိတယ္လို႔ ဆိုလိုရင္း ျဖစ္တယ္ကြယ့္

                   ဘယ္လို တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္လဲဘုရား၊ မိန္႔ေတာ္မူပါဦး

                   ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ေျခဖဝါးေတာ္ အျပင္မွာ အကန္႔အကြက္အားျဖင့္ ထင္တဲ့ စက္လကၡဏာေပါင္း ၁၀၈-ကြက္ ရွိတယ္ကြယ့္

                   စက္လကၡဏာ ၁၀၈-ကြက္ကိုလည္း ေရတြက္ျပပါဦး ဘုရား

                   ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ေျခဖဝါးေတာ္ဟာ ပတၱျမားေရာင္လို နီျမန္းေနတဲ့ေျခဖဝါးေတာ္အျပင္မွာ စၾကာမင္းတို႔ရဲ႕ ပံုေတာင္းရတနာ စၾကာသဏၭာန္ ကဲ့သို႔ တေျပာင္ေျပာင္ေတာက္ပတဲ့ တစ္ေထာင္ေသာအကန္႔၊ ေရႊေရာင္အနားကြပ္၊ ျမေရာင္ ပုေတာင္းသဏၭာန္ စက္လကၡဏာထင္ေနတယ္၊ ထိုလကၡဏာမွတစ္ပါး ၁၀၈-ကြက္ေသာ အေရးအသား သဏၭာန္မ်ားလည္း ထင္ရွားေနတယ္။

                   တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ေသာ စက္လကၡဏာသဏၭာန္မ်ားကေတာ့ - 
(၁) သတၱိ-လွံမပံု၊ 
(၂) သီရိဝစၦ-က်က္သေရတိုက္ပံု၊ 
(၃) နႏိၵယာဝ႗-ဇလပ္ပြင့္ပံု၊ 
(၄) ေသာဝတၱိက-လည္ေရးသံုးဆင့္ပံု၊ 
(၅) ဝဋံသက-ဦးေဆာက္ပန္းပြင့္ပံု၊ 
(၆)ဝၯမာန-ထမင္းပြဲပံု၊ 
(၇) ဘဒၵပီဌ-ေရႊအင္းပ်ဥ္ပံု၊ 
(၈) အကၤုသ-ခၽြန္းေတာင္းပံု၊ 
(၉) ပါသာဒ-ျပာသာဒ္ပံု၊ 
(၁၀)ေတာရဏ-တု႐ိုဏ္တိုင္ပံု၊ 
(၁၁) ေသတဆတၱ-ထီးျဖဴပံု၊ 
(၁၂)ခဂၢ-သန္လ်က္ပံု၊
 (၁၃) တလဝဏၬ-ထန္းရြက္ယပ္ဝန္းပံု၊ 
(၁၄) မယူရဟတၳ-ဥေဒါင္းၿမီးစည္းယပ္ပံု၊ 
(၁၅) စာမရီ ကတၳ-စာမရီသားၿမီးယပ္ပံု၊ 
(၁၆) ဥဏွီသ-သင္းက်စ္ပံု၊ 
(၁၇) ပတၱ-သပိတ္ပံု၊ 
(၁၈) မဏိ-ပတၱျမားပံု၊ 
(၁၉) သုမနဒါမ-မုေလးပန္းကံုပံု၊ 
(၂၀) နီလုပၸလ-ၾကာညိဳပန္းပံု၊ 
(၂၁) ရတၱဳပၸလ-ၾကာနီပန္းပံု၊
 (၂၂) ေသာတုပၸလ-ၾကာျဖဴပံု၊ 
(၂၃) ပဒုမ-ပဒုမၼၾကာပံု၊ 
(၂၄) ပုဏၰရိက-ပုဏၰရိတ္ၾကာပံု၊ 
(၂၅) ပုဏၰဃဋ-ေရျပည့္အိုးပံု၊ 
(၂၆) ပုဏၰပါတိ-ေရျပည့္ဖလားပံု၊ 
(၂၇) သမုဒၵ-သမုဒၵရာေလးစင္ပံု၊
 (၂၈)စကၠဝါဠ-စၾကာဝဠာေတာင္ပံု၊ 
(၂၉) ေမ႐ု-ျမင္းမိုရ္ေတာင္ပံု၊ 
(၃၀) သူရိယမ႑လ-ေနစက္ဝန္းပံု၊ 
(၃၁) စႏၵမ႑လ-လစက္ဝန္းပံု၊ 
(၃၂) နကၡတၱ-နကၡတ္ ၂၇လံုးပံု၊ 
(၃၃-၃၄-၃၅-၃၆) စတုမဟာဒီပ-ကၽြန္းႀကီး ေလးကၽြန္းပံု၊ 
(၃၇) စကၠဝတၱီ-စၾကဝေတးမင္းပံု၊ 
(၃၈) ဒကိၡဏာဝ႗သခၤ-လက္ယာရစ္ ခ႐ုသင္းပံု၊ 
(၃၉) သုဝဏၰမစၦယုဂလ-ေရႊငါးၾကင္း႐ုပ္အစံု၊ 
(၄၉)စကၠာဝုဓ- လက္နက္စၾကာပံု၊ 
(၄၁-၆၁) သတၱမဟာဂဂၤါ-ျမစ္ႀကီးခုနစ္စင္း, 
သတၱကုလပဗၺတာ-ေတာင္စဥ္ခုနစ္ထပ္,
သတၱမဟာသရ-အိုင္ႀကီးခုနစ္အိုင္ပံု၊ 
(၆၄) ဓဇပဋာက-တံခြန္, ကုကၠား, မုေလးပြားပံု၊
(၆၅) သုဝဏၰသီဝိကာ-ေရႊထမ္းစင္ပံု၊ 
(၆၆) သုဝဏၰဝါဠဗီဇနီ-ေရႊသားၿမီးယပ္ပံု
(၆၇)ေကာလာသပဗၺတ-ေကလာသ ေငြေတာင္းပံု၊
 (၆၈)သီဟရာဇာ-ျခေသၤ့မင္းပံု၊ 
(၆၉) ဗ်ဂၣရာဇ-က်ားမင္းပံု၊ 
(၇၀) ဝလာဟကအႆရာဇ-ဝလာဟကျမင္းပ်ံပံု၊ 
(၇၁)ဥေပါသထဆဒၵႏၲ နာဂရာဇ- ဥေပါသထဆင္မင္း, ဆဒၵန္ဆင္မင္းပံု၊ 
(၇၂) ဗုတုကီနာဂရာဇ-ဗာတုကီနဂါးမင္းပံု၊ 
(၇၃)ဟံသရာဇ-ဟသၤာမင္းပံု၊ 
(၇၆) သုဝဏၰမကာရ-ေရႊမကာရ္းပံု၊ 
(၇၇) စတုမုခ-မ်က္ႏွာေလးခုရွိေသာ ျဗဟၼာပံု၊ 
(၇၈)သုဝဏၰ နာဝါ - ေရႊေလွပံု၊ 
(၇၉) သဝစၥရေဓႏူ-သားငယ္ႏွင့္တကြ ႏြားမပံု၊ 
(၈၀) ကိ ံပုရိသာ-ကိႏၷရာဖိုပံု၊ 
(၈၁) ကိ ံပုရိသီ-ကိႏၷရီမပံု၊ 
(၈၂)ကရဝိက-ကရဝိတ္ငွက္ပံု၊ 
(၈၃) မယူရရာဇာ-ဥေဒါင္းမင္းပံု၊ 
(၈၄) ေကာဥၥရာဇာ-ႀကိဳးၾကာငွက္မင္းပံု၊ 
(၈၅) စကၠဝကၠရာဇာ- စကၠဝက္ငွင္မင္းပံု၊ 
(၈၆) ဇီဝကရာဇာ- ဇီဝဇိုးငွက္မင္းပံု၊ 
(၈၇-၉၂) နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ပံု၊ 
(၉၃-၁၀၈) ႐ူပျဗဟၼာ ၁၆-ထပ္ပံု၊ 
အားလံုးေရတြက္လိုက္လွ်င္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေျခဖဝါးေတာ္မွာ ထင္ေနတဲ့ စက္လကၡဏာေတာ္ေပါင္း ၁၀၈-ကြက္ရွိတယ္၊ 
သည္ စက္လကၡဏာ ၁၀၈-ကြက္ကိုရည္ၿပီး ေၾသာင္း-တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္၊ ဗုဒၶစက္လို႔ ဆိုတာပဲကြယ့္

                   တစ္ဆယ့္ေလးခ်က္ ဓမၼစက္ကိုလဲ အေျဖေပးပါဦး ဆရာေတာ္

                   ၁၄-ခ်က္ ဓမၼစက္ဆိုတာ မဂ္ေလးပါး၊ ဖိုလ္ေလးပါးရယ္၊ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ ေျခာက္ပါးရယ္ အားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ (၁၄)ပါး မရဘူးလား

                   ရပါတယ္ ဘုရား

                   အဲသည္ ၁၄-ပါးဟာ ၁၄-ခ်က္ ဓမၼစက္ပါပဲကြယ္

                   တစ္ဆယ့္ရွစ္ခ်က္ သံဃာ့စက္လဲ မိန္႔ေတာ္မူပါဦး ဘုရား

                   သံဃာေတာ္ဟာ သမုတိသံဃာ၊ ပရမတၳသံဃာရယ္လို႔ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ကြယ့္၊ သံဃာေတာ္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးမွာ သုပၸဋိပၸႏၷတာ စတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ေပါင္း ကိုးပါးစီ, ကိုးပါးစီရွိၾကတယ္၊ သံဃာႏွစ္မ်ိဳးကို ေပါင္းလုိက္ေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲကြယ့္

                   ဂုဏ္ေတာ္ႏွစ္မ်ိဳးကို ေပါင္းလို္က္ေတာ့  ၁၈-ပါးရွိပါတယ္ ဘုရား

                   ေအး-အဲသည္ ၁၈-ပါးဟာ တစ္ဆယ့္ရွစ္ခ်က္ သံဃာ့စက္ပါပဲကြယ္၊ နားရွင္းၿပီ မဟုတ္လား

                   မွန္ပါ - နားရွင္ပါၿပီ ဘုရား

                   သာဓု - သာဓု - သာဓု



***ဆက္ရန္***
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၃၁) ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္


***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္***
ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား အတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ ၂၄-၂၈ မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

ဤ အေမး-အေျဖ အား ကိုယ္တိုင္ျပန္လည္ေရးသား၍
ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင့္ တကြ
ဆရာ- အရွင္ေတဇာနႏၵ(Tay Ling) တို႔အား ျပန္လည္ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္အပ္ပါသည္။

ကပိၸယ ေမာင္ရဲ - https://www.facebook.com/yewin.tun.71
Tuesday, September 25,2012        10:15 am